
در منطقه پامپور کشمیر که به دلیل مزارع زعفران با کیفیت بالا مشهور است، تغییرات اقلیمی باعث کاهش تولید زعفران از ۸ تن در سال ۲۰۱۰ به ۲.۶ تن در سال ۲۰۲۴ شده است. کشاورزان برای مقابله با این مشکل، روشهای کشت گلخانه ای با استفاده از هیدروپونیک را آزمایش میکنند که نتایج امیدوارکنندهای در مقاومت در برابر دما و کاهش شکست محصول نشان داده است. انجمن کشاورزان زعفران کشمیر خواستار حمایت بیشتر دولت برای توسعه این راهکار مقاوم در برابر اقلیم شده است. (منبع: رویترز، ۲۰۲۵)
گیاهان دارویی منحصر به فرد ماداگاسکار، مانند پروانش (Catharanthus roseus)، به مقدار زیاد و بدون کنترل برای بازارهای محلی و بینالمللی برداشت میشوند. این گیاهان حاوی مقادیر بیشتری از مواد دارویی نسبت به گونههای مشابه در مناطق دیگر هستند. اما مدیریت ضعیف، فعالیتهای غیرقانونی و زنجیرههای تأمین ناعادلانه، تهدیدی جدی برای بقای این گونهها و صنعت مربوطه است. (منبع: ترافیک، ۲۰۲۵)
ایران قصد دارد سطح کشت گیاهان دارویی را در مناطق مرزی افزایش دهد تا تولید و صادرات گیاهان دارویی خود را گسترش دهد. این برنامه با هدف تقویت اقتصاد محلی و پاسخ به تقاضای جهانی رو به رشد محصولات گیاهی انجام میشود. (منبع: ترند، ۲۰۲۵)
جمهوری خودمختار نخجوان در آذربایجان برنامه دارد تا گیاهان دارویی خود را به کشورهای ترکیه و روسیه صادر کند. این اقدام بخشی از استراتژی آذربایجان برای تنوع بخشی به صادرات و بهرهبرداری از رشد جهانی تقاضای محصولات گیاهی است. (منبع: ترند، ۲۰۲۵)
بازار جهانی عصارههای گیاهی پیشبینی میشود تا سال ۲۰۳۲ به حدود ۸۶.۶ میلیارد دلار برسد. این رشد به دلیل افزایش تقاضا برای محصولات طبیعی در صنایع دارویی، تغذیهای، مراقبت شخصی و آرایشی است. با این حال، چالشهایی مانند هزینه بالای عصارههای طبیعی و رقابت با جایگزینهای سنتزی ممکن است رشد بازار را تحت تأثیر قرار دهد. (منبع: Yahoo Finance، ۲۰۲۵)
بازار جهانی ادویهها و چاشنیها که در سال ۲۰۲۲ به ارزش ۱۵.۱ میلیارد دلار بود، پیشبینی میشود تا سال ۲۰۳۰ به ۲۰.۲ میلیارد دلار برسد. این رشد بهویژه در بخش گیاهان دارویی با نرخ رشد سالانه ۳.۷٪ پیشبینی شده است. روند رو به رشد مصرف خانگی و افزایش علاقه به غذاهای طبیعی و سالم از دلایل اصلی افزایش تقاضا هستند (Yahoo Finance، ۲۰۲۵).
تقاضا برای ادویهها در سالهای اخیر بهویژه پس از پاندمی کرونا افزایش یافته است. این افزایش تقاضا ناشی از علاقه بیشتر مردم به آشپزی خانگی، استفاده از مواد طبیعی بهجای نمک و شکر، و آگاهی بیشتر از فواید سلامتی ادویههایی مانند زردچوبه، زیره و دارچین است (BBC News، ۲۰۲۵).
هند قصد دارد تولید زردچوبه خود را تا سال ۲۰۳۰ به ۲۰۰ هزار تن برساند. این هدف از طریق توسعه زیرساختها، تحقیقات و بهرهگیری از دانش سنتی برای تولید محصولات باارزش افزوده دنبال میشود (The Economic Times، ۲۰۲۵).
در هند، قیمت ادویههایی مانند زیره، گشنیز، زردچوبه و فلفل سیاه به دلیل پیشبینی تولید بالا و موجودی کافی، کاهش یافته است. این کاهش قیمتها میتواند برای کشاورزان و تولیدکنندگان فرصتهای جدیدی ایجاد کند. [Financial Express، ۲۰۲۵]
صنعت داروسازی هند در حال رشد سریع است و به رقیبی جدی برای چین تبدیل شده است. این رشد ناشی از تمایل شرکتها به یافتن شرکای تولیدی جایگزین و افزایش سرمایهگذاریهای خصوصی است. [The Economic Times، ۲۰۲۵]
توجه: این مطلب به صورت خودکار از
شبکه خبری آموزشی گیاهان دارویی
برداشته شده است. برای مشاهده نسخه اصلی، لطفاً
این آدرس را ببینید: %%POSTURL%%