خشخاش (Papaver somniferum) از دیرباز به عنوان یکی از مهمترین منابع تولید ترکیبات آلکالوئیدی مانند مرفین، کدئین و تبائین شناخته شده است. این ترکیبات نقش حیاتی در صنعت داروسازی به ویژه در تولید مسکنها و داروهای ضدسرفه دارند. با این حال، نگرانیهای جهانی درباره اعتیاد و سوءمصرف مواد مخدر، نیاز به توسعهی گونههایی از خشخاش را که دارای سطوح پایین یا بدون ترکیبات اعتیادآور باشند، افزایش داده است. پرورش کولتیوارهایی با محتوای کم مرفین و کدئین یا با تمرکز بر آلکالوئیدهای غیرمخدر مانند نوسکاپین، نه تنها به کنترل بهتر چرخهی تولید مواد مخدر کمک میکند، بلکه امکان بهرهبرداری دارویی و صنعتی ایمنتر و متنوعتر را نیز فراهم میآورد. این پیشرفتها به ویژه در زمینه تولید داروهای غیرمخدر، درمانهای نوین و صنایع غذایی اهمیت ویژهای یافتهاند.
کولتیوار نورمن که نام آن از عبارت “No Or Very Low Morphine And Noscapine” گرفته شده، یکی از گونههای صنعتی پرورشیافته در استرالیا است. این کولتیوار دارای مقادیر بسیار کم یا بدون مرفین بوده و در عوض دارای آلکالوئیدهای دیگری مانند تبائین و اوریپاویین است. نورمن بیشتر برای تولید مواد دارویی پیشساز به کار میرود و خاصیت مخدر ندارد.
کولتیوار تاپ وان، که در تاسمانی پرورش یافته، نوعی خشخاش صنعتی است که دارای سطح بالایی از تبائین و سطح بسیار پایین مرفین میباشد. این کولتیوار عمدتاً برای تولید داروهای نیمهمصنوعی مانند اکسیکودون استفاده میشود و ارزش دارویی بالایی دارد، اما اعتیادآور بودن آن نسبت به گونههای سنتی بسیار کمتر است.
سویههای نوسکاپین بیشتر در مراکز پژوهشی توسعه یافتهاند و به جای تولید مرفین یا کدئین، مقدار زیادی نوسکاپین تولید میکنند. نوسکاپین یک ترکیب ضدسرفه غیرمخدر است. این سویهها بیشتر برای تحقیقات علمی یا تولید داروهای غیرمخدر مورد استفاده قرار میگیرند و نام تجاری خاصی ندارند؛ معمولاً به عنوان “سویههای نوسکاپیندار” شناخته میشوند.
پرزمکو یک کولتیوار سنتی لهستانی از خشخاش است که به طور طبیعی دارای مقادیر بسیار کم مرفین و کدئین میباشد. این کولتیوار بیشتر برای تولید دانههای خوراکی خشخاش که در شیرینیپزی و تولید روغن به کار میرود، پرورش داده میشود و به دلیل محتوای پایین مواد مخدر، برای مصارف خوراکی بسیار مناسب است.
این گروه شامل انواع سنتی خشخاشهای خوراکی میشود که برای تولید دانههای کمآلکالوئید پرورش یافتهاند. این دانهها برای مصارف غذایی مانند شیرینیپزی یا استخراج روغن خشخاش به کار میروند. گونههای دانه خشخاش معمولاً آلکالوئیدهای مخدر بسیار کمی دارند و هدف از پرورش آنها، مصارف غذایی و غیر دارویی است.
توجه: این مطلب به صورت خودکار از
شبکه خبری آموزشی گیاهان دارویی
برداشته شده است. برای مشاهده نسخه اصلی، لطفاً
این آدرس را ببینید: %%POSTURL%%