مقدمه

اسانس‌های گیاهی محصولاتی طبیعی با ارزش بالا هستند که از گیاهان از طریق فرآیندهایی مانند تقطیر با بخار، استخراج با سیالات فوق بحرانی یا استخراج سرد به دست می‌آیند. این ترکیبات فرار و معطر در صنایع دارویی، آرایشی، نگهداری مواد غذایی و آروماتراپی به دلیل خواص زیستی مانند فعالیت‌های ضدمیکروبی، آنتی‌اکسیدانی و درمانی به‌طور گسترده استفاده می‌شوند. بااین‌حال، افزایش تقاضای جهانی برای اسانس‌ها، همراه با هزینه‌های بالای تولید و عرضه محدود برخی اسانس‌ها (مانند چوب صندل و گل محمدی)، منجر به گسترش تقلب در این محصولات شده است. تقلب شامل افزودن مواد ارزان‌تر مانند ترکیبات مصنوعی، اسانس‌های کم‌هزینه یا روغن‌های گیاهی برای افزایش سود یا پاسخ به تقاضای بازار است که کیفیت، ایمنی و اثربخشی اسانس‌ها را به خطر می‌اندازد. این مقاله به بررسی انواع رایج تقلب در اسانس‌ها، تکنیک‌های تحلیلی برای تشخیص آن‌ها، محدودیت‌های این روش‌ها و روش‌های نوظهور برای اطمینان از اصالت اسانس‌ها می‌پردازد.

انواع تقلب در اسانس‌های گیاهی

تقلب در اسانس‌ها عمدتاً با انگیزه اقتصادی انجام می‌شود و هدف آن کاهش هزینه‌ها با حفظ ظاهر یا مشخصات شیمیایی اسانس‌های خالص است. روش‌های رایج تقلب عبارت‌اند از:

1. افزودن ترکیبات مصنوعی: ترکیبات مصنوعی مانند لینالول، لینالیل استات یا بنزیل الکل برای تقویت عطر یا تقلید از ترکیبات اسانس‌های با ارزش مانند اسانس اسطوخودوس یا میخک اضافه می‌شوند. این ترکیبات اغلب از مشتقات پتروشیمیایی هستند و فاقد اجزای جزئی پیچیده اسانس‌های طبیعی‌اند، که ممکن است در کاربردهای درمانی خطراتی برای سلامتی ایجاد کنند.
2. مخلوط کردن با اسانس‌های ارزان‌تر: اسانس‌های با ارزش بالا مانند برگاموت یا اسطوخودوس اغلب با اسانس‌های ارزان‌تر از گونه‌های مرتبط یا متفاوت (مانند لواندین برای اسطوخودوس یا لیمو برای برگاموت) رقیق می‌شوند. این عمل مشخصات شیمیایی و اثربخشی درمانی اسانس را تغییر می‌دهد.
3. رقیق‌سازی با روغن‌های گیاهی: روغن‌های غیرفرار مانند روغن کلزا، آفتاب‌گردان یا بادام برای افزایش حجم به اسانس‌ها اضافه می‌شوند. این روغن‌ها با روش‌های استاندارد کروماتوگرافی گازی (GC) به‌سختی قابل‌شناسایی هستند، زیرا در پروفایل فرار نقشی ندارند و این نوع تقلب را به‌ویژه مشکل‌ساز می‌کند.
4. افزودن حلال‌ها یا رقیق‌کننده‌ها: موادی مانند دی‌پروپیلن گلیکول، دی‌اتیل فتالات یا ایزوپروپیل میریستات برای افزایش حجم اسانس‌ها اضافه می‌شوند. این رقیق‌کننده‌ها بی‌بو هستند و ممکن است در ارزیابی حسی تشخیص داده نشوند، که چالش‌هایی برای شناسایی ایجاد می‌کند.

تقلب نه‌تنها نوعی کلاهبرداری تجاری است، بلکه اعتماد مصرف‌کنندگان و ایمنی آن‌ها را نیز تضعیف می‌کند. به‌عنوان مثال، گزارش شده است که اسانس میخک تقلبی حاوی بنزیل الکل در کاربردهای دندانی خطراتی برای سلامتی ایجاد کرده است. پیچیدگی ترکیبات اسانس‌ها و پیشرفته شدن تکنیک‌های تقلب، نیاز به روش‌های تحلیلی قوی برای کنترل کیفیت را ضروری می‌سازد.

تکنیک‌های تحلیلی برای تشخیص تقلب

تشخیص تقلب در اسانس‌ها نیازمند ترکیبی از تکنیک‌های فیزیکی، شیمیایی و تحلیلی پیشرفته برای شناسایی انحرافات در ترکیب، غلظت یا پروفایل‌های ایزوتوپی است. در ادامه، روش‌های رایج، کاربردها و محدودیت‌های آن‌ها بررسی می‌شوند.

۱. کروماتوگرافی گازی-طیف‌سنجی جرمی (GC-MS)

GC-MS به‌عنوان استاندارد طلایی برای تجزیه‌وتحلیل اسانس‌ها شناخته می‌شود، زیرا قادر به جداسازی و شناسایی ترکیبات فرار است. این روش برای ارزیابی ترکیب شیمیایی اسانس‌ها با مقایسه فراوانی نسبی ترکیبات نشانگر با استانداردهای مرجع (مانند فارماکوپه اروپا) استفاده می‌شود. GC-MS می‌تواند تقلب را با شناسایی ترکیبات مصنوعی یا پیک‌های غیرمنتظره در کروماتوگرام تشخیص دهد. به‌عنوان مثال، مطالعه‌ای روی اسانس اسطوخودوس، تقلب با لینالول یا لینالیل استات مصنوعی را با تجزیه‌وتحلیل شدت پیک‌ها و مقایسه با پروفایل‌های اسانس خالص شناسایی کرد. این روش همچنین برای تشخیص افزودن اسانس‌های ارزان‌تر، مانند لیمو در برگاموت، با شناسایی ناسازگاری در ترکیبات نشانگر مانند لیمونن یا لینالول مؤثر است. GC-MS در تشخیص مواد تقلبی غیرفرار مانند روغن‌های گیاهی، که در درگاه تزریق باقی می‌مانند، ناکارآمد است. مطالعه‌ای روی اسانس اسطوخودوس تقلبی با روغن گیاهی نشان داد که پروفایل‌های GC-MS از نظر کیفی مشابه اسانس خالص بودند و نیاز به تجزیه‌وتحلیل کمی مطلق برای تشخیص اثرات رقیق‌سازی داشتند. علاوه بر این، تغییرات منطقه‌ای و فصلی در ترکیب اسانس‌ها می‌تواند تفسیر را پیچیده کند، زیرا ممکن است این تغییرات شبیه تقلب به نظر برسند.

۲. کروماتوگرافی گازی انانتیوسلکتیو

کروماتوگرافی گازی انانتیوسلکتیو بر ترکیب کایرال اجزای اسانس تمرکز دارد، زیرا بسیاری از ترکیبات اسانس (مانند آلفا-پینن، لینالول) به‌صورت انانتیومرهایی با نسبت‌های خاص در روغن‌های طبیعی وجود دارند. تقلب با ترکیبات مصنوعی، که اغلب نسبت‌های انانتیومری متفاوتی دارند، با این روش قابل‌شناسایی است. این تکنیک به‌ویژه برای تشخیص افزودنی‌های مصنوعی در اسانس‌هایی مانند اسطوخودوس یا درخت چای، که در آن نسبت‌های انانتیومری لینالول یا ترپینن-۴-اُل تشخیصی هستند، مفید است. به‌عنوان مثال، مطالعه‌ای روی آلفا-پینن در اسانس‌ها، پروفایل انانتیوسلکتیو آن را برای کنترل اصالت نشان داد. کروماتوگرافی انانتیوسلکتیو به ترکیبات کایرال محدود است و نیاز به آگاهی از نسبت‌های انانتیومری مورد انتظار دارد که ممکن است بسته به منشأ گیاه متفاوت باشد. همچنین برای مواد تقلبی غیرکایرال یا رقیق‌سازی با روغن‌های گیاهی مؤثر نیست.

۳. طیف‌سنجی جرمی نسبت ایزوتوپی (IRMS)

GC-IRMS نسبت‌های ایزوتوپی (مانند ¹³C/¹²C، ²H/¹H) اجزای اسانس را اندازه‌گیری می‌کند تا منشأ طبیعی یا مصنوعی آن‌ها را متمایز کند. ترکیبات مصنوعی به دلیل منشأ پتروشیمیایی اغلب دارای امضاهای ایزوتوپی متفاوتی هستند. IRMS برای تأیید اصالت اسانس لیمو با تجزیه‌وتحلیل نسبت‌های ایزوتوپ کربن متابولیت‌های ثانویه استفاده شده و تقلب‌های پیچیده‌ای مانند افزودن اسانس لیموی تقطیرشده را تشخیص داده است. این روش به‌ویژه برای تشخیص تیمول مصنوعی در اسانس آویشن یا وانیلین در عصاره وانیل مؤثر است. IRMS با دستکاری نسبت‌های ایزوتوپی از طریق افزودن ترکیبات نشاندار با ¹⁴C محدود می‌شود. همچنین نیاز به ترکیبات خالص و جدا شده برای تجزیه‌وتحلیل دقیق دارد که می‌تواند زمان‌بر باشد. علاوه بر این، تغییرات طبیعی در نسبت‌های ایزوتوپی به دلیل عوامل محیطی می‌تواند تفسیر را پیچیده کند.

۴. طیف‌سنجی رزونانس مغناطیسی هسته‌ای (NMR)

۵. طیف‌سنجی مادون قرمز (FTIR و NIR)

۶. بینی الکترونیکی (eNose) و حسگرهای گازی

۷. یادگیری ماشین و شیمی‌متری

چالش‌های تشخیص تقلب

تشخیص تقلب در اسانس‌ها به دلیل پیچیدگی ترکیبات اسانس‌ها، پیشرفته بودن تکنیک‌های تقلب و محدودیت‌های روش‌های تحلیلی چالش‌برانگیز است. چالش‌های کلیدی عبارت‌اند از:

1. مواد تقلبی غیرفرار: روغن‌های گیاهی و برخی رقیق‌کننده‌ها (مانند دی‌اتیل فتالات) با روش‌های مبتنی بر GC به‌سختی قابل‌شناسایی هستند، زیرا در پروفایل فرار نقشی ندارند. تجزیه‌وتحلیل کمی مطلق یا تکنیک‌های جایگزین مانند FTIR موردنیاز است.
2. تغییرپذیری طبیعی: ترکیب اسانس‌ها به دلیل عواملی مانند منشأ گیاه، فصل برداشت و روش‌های استخراج متفاوت است و ایجاد استانداردهای مرجع را پیچیده می‌کند. به‌عنوان مثال، اسانس اسطوخودوس از مناطق مختلف ممکن است تغییرات در محتوای لینالول را نشان دهد که شبیه تقلب به نظر می‌رسد.
3. تقلب پیچیده: پیشرفت در شیمی مصنوعی امکان تقلید نزدیک پروفایل‌های اسانس‌های طبیعی را فراهم کرده و تشخیص را دشوار می‌کند. به‌عنوان مثال، ترکیبات نشاندار با ¹⁴C می‌توانند نتایج GC-IRMS را دستکاری کنند.
4. شکاف‌های نظارتی: فقدان مقررات جهانی استاندارد و پروتکل‌های آزمایش، امکان عبور اسانس‌های تقلبی از زنجیره‌های تأمین را فراهم می‌کند. نظرسنجی شرکت NOW Foods نشان داد که ۶۶٪ نمونه‌های اسانس آزمایش‌شده تقلبی بودند، که نشان‌دهنده گستردگی این مشکل است.
5. هزینه و دسترسی: تکنیک‌های پیشرفته مانند SNIF-NMR و GC-IRMS گران هستند و نیاز به تجهیزات تخصصی دارند، که استفاده از آن‌ها را در محیط‌های با منابع محدود دشوار می‌کند.

توجه: این مطلب به صورت خودکار از
شبکه خبری آموزشی گیاهان دارویی
برداشته شده است. برای مشاهده نسخه اصلی، لطفاً
این آدرس را ببینید: %%POSTURL%%